Wieter Boone

Ik werk als onderzoeker-ingenieur bij het Marine Robotics Centre van het Vlaams Instituut voor de Zee (VLIZ) in Oostende. We werken vooral in de Noordzee, een heel uitdagende plek waar enorm veel gebeurt: scheepsvaart, sterke stroming, korte golven… Bij het Marine Robotics Centre zoeken we naar oplossingen om de groeiende nood aan wetenschappelijke data, nodig voor het duurzaam beheer van de zeeën en oceaan, mogelijk te maken. We geloven dat doorgedreven automatisatie van observaties en de inzet van marine robotica hierin een belangrijke rol spelen. Binnen het team ligt mijn expertise vooral in (operationele) oceanografie, of hoe je op een wetenschappelijk verantwoorde en veilige manier metingen kan uitvoeren op zee met hoogtechnologisch apparatuur. Denk bijvoorbeeld aan autonomous underwater vehicles (AUV’s), onbemande oppervlakte vaartuigen (USV’s) en Remotely operated vehicles (ROV’s)…
Op persoonlijk vlak zorgt mijn ervaring in zowel de blauwe economie (coastal engineer), als onderzoeksmatige context (PhD Artctic Oceanografie) ervoor dat ik een brug kan slaan tussen wetenschap en industrie. Op het niveau van MRC/VLIZ zijn we door de verscheidenheid aan kennis ook goed geplaatst om op te treden als technologieprovider en -broker voor de marine onderzoeksgemeenschap, marine en maritieme industrie en andere gebruikers van de zee. Ik denk hierbij vooral aan valorisatie van wetenschappelijke kennis door het effectief inzetten van nieuwe ontwikkelingen en instrumenten op zee. Ook het vertalen van de meetresultaten naar wetenschappelijk onderbouwde kennis behoort tot onze expertise. In deze rol zijn we bijvoorbeeld een partner in het VLAIO-innovatieproject Coastbusters 2.0 over de aanleg van biogene riffen voor de Belgische kust.
Het Marine Robotics Centre is opgestart in het voorjaar van 2019. Nu, twee jaar verder, ben ik trots op de projecten en innovaties die we verwezenlijkt hebben. Zo zijn we er bijvoorbeeld in geslaagd een commercieel onbemand vaartuig, bedoeld voor inzet op de oceaan, om te bouwen tot een toestel dat in de Noordzee ingezet kan worden. Met dit vaartuig voerden we een onbemande wetenschappelijke missie uit op zee, met vertrek en aankomst in een commerciële zeehaven. Een geslaagde missie die ook een primeur was! Hiermee hebben we de mogelijkheden van de technologie aangetoond. We verwachten ook dat we hiermee de deur opengezet hebben om commerciële toepassingen van deze technologieën op de Noordzee mogelijk te maken.

De ontwikkeling van autonome vaartuigen gaat momenteel zeer hard. Deze evolutie kan zowel de maritieme, als het dagelijkse leven sterk beïnvloeden. Ik maak de link met de ruimtevaart, want die bracht tal van ontwikkelingen zoals satellietnavigatie, met zich mee die een impact hebben op ons dagelijkse leven. Ik verwacht een vergelijkbaar effect met de autonome vaart: niet alle schepen worden onbemand en autonoom, maar de impact wordt toch overal voelbaar.

Waarom? Ten eerste kunnen onbemande vaartuigen enorme hoeveelheden data verzamelen, ook op plekken die voor bemande toestellen onbereikbaar zijn. Die data worden in het dagelijkse leven gebruikt voor weersvoorspellingen, in verkeerscentrales, stromingsmodellen en tal van andere toepassingen die hierdoor betrouwbaarder worden.

Daarnaast heb je de technologie die onbemand varen mogelijk maakt. De bouwstukken zijn o.a. performante camera’s met automatische beeldherkenning, efficiënte voorstuwing, autopilots die autonoom uitwijken conform de verkeersregels, koersberekening op basis van weersverwachting,… Deze technologieën kunnen ook op bemande vaartuigen geplaatst worden en zo de scheepsvaart veiliger, groener en efficiënter maken.

De omvang van de oceaan en de processen en activiteiten die erin plaatsvinden, blijven me inspireren. Van grote offshore schepen tot fysische processen. Getijden zijn een mooi voorbeeld. Voor onze kust gaat het water tweemaal per dag een paar meter omhoog en naar beneden. We zijn dat gewoon en dat lijkt banaal, tot je verder kijkt en studeert welke processen het drijft en hoe verscheiden de impact is.

Ik heb ook een voorliefde voor ijs en de uitdaging om te werken in gebieden zoals Oost-Groenland. Daar krijg ik vooral energie van de uitdaging om met extremen om te gaan: voor je materiaal, je meetinstrumenten, maar ook voor mezelf persoonlijk.

Translate »

Benieuwd in wat TUA West presteerde in 2020? Bekijk ons jaarverslag.